Saksafon on dokuzuncu yüzyılda geliştirildiği için klasik dağarı, daha eski çalgılara göre kısa bir zaman aralığına yayılır. Buna karşılık yirminci yüzyıldan itibaren önemli bir dağar birikmiştir.
Birinci konu ton anlayışıdır. Klasik dağarda beklenen ton, caz dağarındakinden daha dengeli ve daha az kişiselleştirilmiş bir tondur; titreşim ölçülü kullanılır.
İkinci konu entonasyondur. Piyano ya da orkestra eşliğinde çalarken perdelerin doğru yüksekliği belirleyicidir; bu, uzun ses ve referans sesle çalışmayla kurulur.
Üçüncü konu artikülasyondur. Klasik dağarda dilin kullanım biçimleri ayrıntılıdır: bağlı çalma, kısa kesme ve vurgulu başlangıç ayrı ayrı çalışılır.
Dördüncü konu eşlikle uyumdur. Piyano eşlikli eserlerde iki icracının zaman anlayışı birlikte kurulur; bu, ayrı bir prova çalışması gerektirir.
Beşinci konu aktarımdır; bazı eserlerde farklı aile üyeleri için yazılmış bölümler bulunur.
Dağar seçiminde öğrencinin ton ve nefes kapasitesi esas alınır.
Derslerimizde klasik dağar çalışması eşlikle birlikte planlanır.